T-raa-WooD's profile... [Be bold when you lo...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
October 24 น้องชิโร่ของป๋ม เดือนนี้มีสมาชิกใหม่มาเพิ่มเติมในชีวิตของผม...นั่นคือน้องชิโร่ น้องชิโร่ไม่ได้มาจากความบังเอิญ...แต่มาจากความรักและผูกพันธ์ที่ผมรอคอยเค้าอยู่ตลอดเวลา และในที่สุดน้องชิโร่ก็มาเป็นของผมซะที...ขอบคุณท่านพ่อท่านแม่...สปอนเซอร์รายใหญ่ ที่ทำให้ผมเบาแรงคอดๆในการใช้หนี้แทนเจ้าชิโร่แบบขำๆ อิอิ ว่าแล้วก็เอาน้องชิโร่มาเก็บไว้ใน "ที่ว่าง" นี้ดีกว่าเนอะ...ผมสัญญาจะรักและดูแลน้องชิโร่ของผมตลอดไป ^^  September 26 น่าเบื่อ...ชิบ เมื่อไหร่จะหมดเดือนนี้ไปซะทีน่ะ...เบื่อทั้งคน...เบื่อทั้งงาน อารายๆ...มันก็ดูมีอุปสรรคไปซะหมด...อยากกลับบ้านจัง ขอใช้ชีวิตแบบอิสระที่ไม่มีข้อผูกมัดได้ป่ะ...เพราะมันอึดอัด ลืมๆเรื่องที่บั่นทอนจิตใจเถอะวุด...คิดมาก...เรื่องไม่เป็นเรื่อง ทำแต่สิ่งที่อยากทำล่ะกัน...เรื่องอื่นไว้ทีหลัง เดือนหน้าก็จะมีสมาชิกใหม่เข้ามาในชีวิตแล้ว...น้องชิโร่นั่นเอง ตื่นเต้นจัง...นับวันรอแล้วน่ะเนี่ย ^^ July 12 อะไร...บางอย่าง หลังจากที่เราได้พบเจอ Fact "บางอย่าง" ...ก็ทำให้เราตัดความรู้สึก "บางอย่าง" ออกไปได้ง่ายขึ้น สิ่งหนึ่งที่บอกตัวเองได้เลยคือเราเป็นคน "ทิ้งถูก" ไม่ใช่ "ถูกทิ้ง" คบกับใครตลอดมา...ผมให้เกียรติและเคารพการกระทำ...ย้ำการกระทำ...ไม่ใช่การตัดสินใจ อดีตที่ผ่านมา...สอนอะไร "บางอย่าง" กับผมได้ดีเลยทีเดียว... มันเป็นการเรียนรู้ความจริงใจ...มากกว่า...ความรักที่ไม่รู้ว่าจริงใจรึป่าว... ปัจจุบันมันย่อมไม่ใช่อดีต...แต่มันก็มีสิทธิที่จะมากรีดกับปัจจุบัน...แต่ตอนนี้ตอบใจตัวเองได้แล้ว ว่าไม่มีทางอย่างแน่นอนกับอดีต...กับ "บางอย่าง" ที่บางคนทำทิ้งไว้...คิดถูกที่เรา "ทิ้งถูก" ขอบคุณคนปัจจุบัน...ที่เข้าใจกันและเคียงข้างด้วยความจริงใจเสมอมา... เพราะเราไม่ได้คบกันในแบบหวือหวา...แต่เราบริสุทธิ์ใจและความคิดกันมากกว่า ผมเจอแล้ว...ผมหยุดแล้ว...แม้อนาคตจะเป็นยังไงก็ตาม...ผมพร้อมที่จะรับความจริง เพราะตอนนี้เราทั้งคู่...ก็ยังตอบความจริงกับคนที่เรารู้จักไม่ได้เลย...เราไม่ได้หลบซ่อน เราไม่ได้ล่องหน...แค่เรารู้สึกยังไงต่อกันก็พอ...เราไม่ได้อยากให้คนอื่นมารับรู้ด้วยซะหน่อย นี่นา... June 28 Par ja maวันนี้ก็มาตรวจบัญชีร้านยา...ณ ขณะนี้ก็นั่งเล่นเน็ตไปพลางๆ...รู้สึกว่าทำไมเราต้องมาทำงานในวันหยุดด้วย แต่ก็เอาเถอะ...ไม่ได้มาบ่อยสักหน่อย...เหนื่อยตายดีกว่ารายได้หดจริงม่ะ...ฮ่าๆ ระหว่างนี้ก็รอพี่ชายมารับอยู่...เมื่อไหร่จะมาเนี่ยหิวข้าวมากมาย...งั่มๆ ช่วงนี้ชีวิตไม่ค่อยหวือหวา...แต่ก็เล่นเอาเหนื่อยกับงานเหมือนกัน บางทีก็ประชุมได้ทั้งสัปดาห์...บางทีก็งานเข้าทั้งวัน...แต่บางทีก็มีแอบว่างได้เล่นเกมส์ อิอิ เมื่อวานก่อนมีตรวจร่างกายประจำปีของบริษัท...เราก็เป็นคนกลัวเลือดมากมาย...เป็นไงล่ะทีนี้ พนักงานเอาไปเมาท์ทั่วโรงงานเลยตู...อ๊ายอาย เหอๆ...เขาว่ากันว่า เภสัชQA คนใหม่นี่ป๊อดเนอะ ก็แหมคุณครับ...ผมกลัวเลือดนี่นา...ทำไงได้ล่ะ...นอกจากปิดตาและทำหน้าแบบว่า...เอิ้กๆ เดือนหน้าก็จะได้กลับบ้านแว้ว...คิดถึงป่ะป๊ากับคุงแม่มากมาย... กลับไปวุดจะกอดให้หายคิดถึงเลย...ถ้าโรงงานยามันมีตามภูมิภาคคงดีเนอะ วุดจะได้อยู่ใกล้ๆบ้าน...แต่ยังดีที่นี่ก็มีพี่มีคุงป้า...พอให้วุดหายเหงาได้มั่ง...แต่ก็ไม่เท่าอยู่บ้านเราเนอะ ^^" เย้ๆ...พี่ชายมาแว้ว...แล้ววุดจะกลับเข้ามาใหม่...คิดถึงสเปซเหมือนเดิม...เพราะส่วนตัวสุดๆแย้ว ปล.เดือนหน้ามีแต่โปรแกรมหนังดีๆ...วงษ์คำเหลา...แฮร์รี่...กาลิเลโอ...17again... เยอะแยะๆ...ดูให้ตาแฉะปายเรย หุหุ June 12 ก็มันไม่มีอาราย...ไงไม่มีอาราย...แค่ไม่อยากตั้งคำถามกับตัวเอง...
แต่คำถามนี้ก็ล่องลอยในหัวตลอดเวลา
กับความรู้สึกที่"เหมือน" "อยาก" อยู่คนเดียวจัง! May 09 นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า... ขอบคุณ someone น่ะครับ...ที่สอนให้วุดไม่ได้มองแค่เข้าใจที่ตัวบุคคล แต่ให้เข้าใจสภาพแวดล้อมที่ส่งผลต่อตัวบุคคลด้วย...มันทำให้วุดเข้าใจตัวคนนั้นมากขึ้นเลย และเริ่มจะมีความสุขที่เราจะปรับตัวเข้าหาคนอื่นได้มากขึ้น เพราะบางครั้งคนอื่นเค้าอาจจะพยายามเข้าใจเราอยู่ก็ได้... ขอบคุณพี่ภูมิที่พาไปหม่ำอารายอร่อยๆ...พาไปดูหนังก็หนุกดี...เพราะฟรีหมด ฮ่าๆ ขอบคุณที่มีพี่ชายที่แสนดี...คอยเป็นห่วง...คอยถามไถ่ ขอบคุณที่มีน้องรักช่วยให้คลายเหงา...หายเศร้าซะที ขอบคุณเหล่าเพื่อนพ้อง...ที่รับฟังและให้คำปรึกษา...และหาไรกินกันบ่อยๆ ขอบคุณคุณพ่อคุณแม่ที่ห่วงใยเสมอมา...วุดต้องทำได้เนอะ ดีใจที่มีคนรักเรามากขนาดนี้...และจะดีใจยิ่งๆขึ้นไปเมื่อวุดเองจะเริ่มเป็นผู้ใหญ่กะเค้า และจะเป็นผู้ใหญ่ที่เข้าใจเด็กๆด้วย...เพราะรักเด็ก...แม้จะรักผู้ใหญ่มากกว่าอยู่ดี...ฮ่าๆ April 24 แค่อยากให้เธอรู้ เมื่อวานตะลอนๆไปดูผลสอบสภาถึงจุฬา...ปรากฎว่าคุณวู้ดสอบผ่านแล้ว...เย้ๆ ได้ MCQ 80% และ OSPE 91% แหม...อะไรจะเก่งขนาดนี้เนอะ...ชมตัวเองก็เป็น ฮ่าๆ ไม่มีอะไรหรอก...ก็แค่วันดีๆที่เรามีความสุข...และอยากให้คนๆนั้นได้รับรู้ความสุขนั้นกับเรา ยอมรับจริงๆ...ว่ารักยาก ลืมยาก...แค่สงสัยว่าทำไมน่ะเวลาที่เราอยากจะมีความสุขไปพร้อมกับคนที่เรารัก ทำไมมันถึงได้สั้นและมีโอกาสน้อยลงๆ...ทำไมไม่เป็นเขาที่คอยแสดงความยินดีกับเรา แล้วทำไมเราถึงไม่ได้บอกสิ่งที่น่ายินดีแบบนี้กับเขา...แล้วทำไมเราถึงไม่มีคำตอบให้กับตัวเอง ป่านนี้เขาจะทำอะไรอยู่...จะยังติดถึงเรามั๊ย...จะยังห่วงใยเรามั๊ย จะนอนดึกอยู่รึป่าว...จะมีเพื่อนกินข้าวเย็นด้วยกันมั๊ย...จะเล่นเกมกับใคร ทะเลาะกันแล้วจะมีคนง้อมั๊ยน่ะ...ยิ่งนึกถึงยิ่งทำให้ใจมันล้า...ล้าและเศร้ากับสิ่งที่มันได้เกิดขึ้นก่อนหน้านั้น ยังคิดถึงตลอด...เพราะถ้าได้รักใคร "จริงๆ" แล้ว...บทจะลืมมันก็ยากจริงๆน่ะ April 20 Internal audit เรียนมาตั้งนาน...จะมาเข้าใจก็ตอนทำงานจริงๆนี่แหล่ะ...ขอบคุณพี่ยุ้ยพี่โจที่ทำให้วุดเห็นภาพมากขึ้น จะว่าไปมันก็สนุกดีเนอะ...เหมือนเราไปช่วยแนะนำเขามากกว่าการไปจับผิด...แต่ทำไมดูเหมือน auditee เกร็งๆเนอะ ฮ่าๆ พักนี้แอบเหนื่อยจัง...คล้ายๆนอนหลับไม่สนิท...ตื่นขึ้นมาก็อยากนอนต่อ...แอร์ก็เปิดแช่ไว้ยาวเลยเหอะ เอิ้กๆ ตอนนี้ที่พักลงตัวมากๆ...สบายดี...ครบครัน...แฮ่ๆ เมื่อไหร่ใบประกอบจะออกสักทีเนอะ...รอนานแล้วน่ะเนี่ย...มีธุระต้องใช้ใบซ่ะด้วยสิ... ช่ายๆ...เมื่อวานนัดเจอเพื่อน...ถ่ายรูปมาด้วยๆ...ไปดูกานเรย...หุห ุ   April 13 SongKran Festival...come back to my space again! I come back to my space again! after that I disappeared from here. I've enjoyed with some activities for my life to free away from something wrong in my mind. Now,I come back with the happiness (much more than the past haha) Whatever happened in the last and then it's the warning for me about daily life So,at present I'm ready to go to my future with fun and happiness! |
|
|
