ขอบคุณ someone น่ะครับ...ที่สอนให้วุดไม่ได้มองแค่เข้าใจที่ตัวบุคคล
แต่ให้เข้าใจสภาพแวดล้อมที่ส่งผลต่อตัวบุคคลด้วย...มันทำให้วุดเข้าใจตัวคนนั้นมากขึ้นเลย

และเริ่มจะมีความสุขที่เราจะปรับตัวเข้าหาคนอื่นได้มากขึ้น
เพราะบางครั้งคนอื่นเค้าอาจจะพยายามเข้าใจเราอยู่ก็ได้...

ขอบคุณพี่ภูมิที่พาไปหม่ำอารายอร่อยๆ...พาไปดูหนังก็หนุกดี...เพราะฟรีหมด ฮ่าๆ
ขอบคุณที่มีพี่ชายที่แสนดี...คอยเป็นห่วง...คอยถามไถ่
ขอบคุณที่มีน้องรักช่วยให้คลายเหงา...หายเศร้าซะที
ขอบคุณเหล่าเพื่อนพ้อง...ที่รับฟังและให้คำปรึกษา...และหาไรกินกันบ่อยๆ
ขอบคุณคุณพ่อคุณแม่ที่ห่วงใยเสมอมา...วุดต้องทำได้เนอะ

ดีใจที่มีคนรักเรามากขนาดนี้...และจะดีใจยิ่งๆขึ้นไปเมื่อวุดเองจะเริ่มเป็นผู้ใหญ่กะเค้า
และจะเป็นผู้ใหญ่ที่เข้าใจเด็กๆด้วย...เพราะรักเด็ก...แม้จะรักผู้ใหญ่มากกว่าอยู่ดี...ฮ่าๆ