เมื่อวานตะลอนๆไปดูผลสอบสภาถึงจุฬา...ปรากฎว่าคุณวู้ดสอบผ่านแล้ว...เย้ๆ
ได้ MCQ 80% และ OSPE 91%  แหม...อะไรจะเก่งขนาดนี้เนอะ...ชมตัวเองก็เป็น ฮ่าๆ
ไม่มีอะไรหรอก...ก็แค่วันดีๆที่เรามีความสุข...และอยากให้คนๆนั้นได้รับรู้ความสุขนั้นกับเรา

ยอมรับจริงๆ...ว่ารักยาก ลืมยาก...แค่สงสัยว่าทำไมน่ะเวลาที่เราอยากจะมีความสุขไปพร้อมกับคนที่เรารัก
ทำไมมันถึงได้สั้นและมีโอกาสน้อยลงๆ...ทำไมไม่เป็นเขาที่คอยแสดงความยินดีกับเรา
แล้วทำไมเราถึงไม่ได้บอกสิ่งที่น่ายินดีแบบนี้กับเขา...แล้วทำไมเราถึงไม่มีคำตอบให้กับตัวเอง

ป่านนี้เขาจะทำอะไรอยู่...จะยังติดถึงเรามั๊ย...จะยังห่วงใยเรามั๊ย
จะนอนดึกอยู่รึป่าว...จะมีเพื่อนกินข้าวเย็นด้วยกันมั๊ย...จะเล่นเกมกับใคร
ทะเลาะกันแล้วจะมีคนง้อมั๊ยน่ะ...ยิ่งนึกถึงยิ่งทำให้ใจมันล้า...ล้าและเศร้ากับสิ่งที่มันได้เกิดขึ้นก่อนหน้านั้น
ยังคิดถึงตลอด...เพราะถ้าได้รักใคร "จริงๆ" แล้ว...บทจะลืมมันก็ยากจริงๆน่ะ

เรียนมาตั้งนาน...จะมาเข้าใจก็ตอนทำงานจริงๆนี่แหล่ะ...ขอบคุณพี่ยุ้ยพี่โจที่ทำให้วุดเห็นภาพมากขึ้น
จะว่าไปมันก็สนุกดีเนอะ...เหมือนเราไปช่วยแนะนำเขามากกว่าการไปจับผิด...แต่ทำไมดูเหมือน auditee เกร็งๆเนอะ ฮ่าๆ

พักนี้แอบเหนื่อยจัง...คล้ายๆนอนหลับไม่สนิท...ตื่นขึ้นมาก็อยากนอนต่อ...แอร์ก็เปิดแช่ไว้ยาวเลยเหอะ เอิ้กๆ
ตอนนี้ที่พักลงตัวมากๆ...สบายดี...ครบครัน...แฮ่ๆ

เมื่อไหร่ใบประกอบจะออกสักทีเนอะ...รอนานแล้วน่ะเนี่ย...มีธุระต้องใช้ใบซ่ะด้วยสิ...
ช่ายๆ...เมื่อวานนัดเจอเพื่อน...ถ่ายรูปมาด้วยๆ...ไปดูกานเรย...หุห
ุ

I come back to my space again! after that I disappeared from here.
I've enjoyed with some activities for my life to free away from something wrong in my mind.

Now,I come back with the happiness (much  more than the past haha)

Whatever happened in the last and then it's the warning for me about daily life
So,at present I'm ready to go to my future with fun and happiness!