T-raa-WooD's profile... [Be bold when you lo...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
June 28 Par ja maวันนี้ก็มาตรวจบัญชีร้านยา...ณ ขณะนี้ก็นั่งเล่นเน็ตไปพลางๆ...รู้สึกว่าทำไมเราต้องมาทำงานในวันหยุดด้วย แต่ก็เอาเถอะ...ไม่ได้มาบ่อยสักหน่อย...เหนื่อยตายดีกว่ารายได้หดจริงม่ะ...ฮ่าๆ ระหว่างนี้ก็รอพี่ชายมารับอยู่...เมื่อไหร่จะมาเนี่ยหิวข้าวมากมาย...งั่มๆ ช่วงนี้ชีวิตไม่ค่อยหวือหวา...แต่ก็เล่นเอาเหนื่อยกับงานเหมือนกัน บางทีก็ประชุมได้ทั้งสัปดาห์...บางทีก็งานเข้าทั้งวัน...แต่บางทีก็มีแอบว่างได้เล่นเกมส์ อิอิ เมื่อวานก่อนมีตรวจร่างกายประจำปีของบริษัท...เราก็เป็นคนกลัวเลือดมากมาย...เป็นไงล่ะทีนี้ พนักงานเอาไปเมาท์ทั่วโรงงานเลยตู...อ๊ายอาย เหอๆ...เขาว่ากันว่า เภสัชQA คนใหม่นี่ป๊อดเนอะ ก็แหมคุณครับ...ผมกลัวเลือดนี่นา...ทำไงได้ล่ะ...นอกจากปิดตาและทำหน้าแบบว่า...เอิ้กๆ เดือนหน้าก็จะได้กลับบ้านแว้ว...คิดถึงป่ะป๊ากับคุงแม่มากมาย... กลับไปวุดจะกอดให้หายคิดถึงเลย...ถ้าโรงงานยามันมีตามภูมิภาคคงดีเนอะ วุดจะได้อยู่ใกล้ๆบ้าน...แต่ยังดีที่นี่ก็มีพี่มีคุงป้า...พอให้วุดหายเหงาได้มั่ง...แต่ก็ไม่เท่าอยู่บ้านเราเนอะ ^^" เย้ๆ...พี่ชายมาแว้ว...แล้ววุดจะกลับเข้ามาใหม่...คิดถึงสเปซเหมือนเดิม...เพราะส่วนตัวสุดๆแย้ว ปล.เดือนหน้ามีแต่โปรแกรมหนังดีๆ...วงษ์คำเหลา...แฮร์รี่...กาลิเลโอ...17again... เยอะแยะๆ...ดูให้ตาแฉะปายเรย หุหุ June 12 ก็มันไม่มีอาราย...ไงไม่มีอาราย...แค่ไม่อยากตั้งคำถามกับตัวเอง...
แต่คำถามนี้ก็ล่องลอยในหัวตลอดเวลา
กับความรู้สึกที่"เหมือน" "อยาก" อยู่คนเดียวจัง! May 09 นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า... ขอบคุณ someone น่ะครับ...ที่สอนให้วุดไม่ได้มองแค่เข้าใจที่ตัวบุคคล แต่ให้เข้าใจสภาพแวดล้อมที่ส่งผลต่อตัวบุคคลด้วย...มันทำให้วุดเข้าใจตัวคนนั้นมากขึ้นเลย และเริ่มจะมีความสุขที่เราจะปรับตัวเข้าหาคนอื่นได้มากขึ้น เพราะบางครั้งคนอื่นเค้าอาจจะพยายามเข้าใจเราอยู่ก็ได้... ขอบคุณพี่ภูมิที่พาไปหม่ำอารายอร่อยๆ...พาไปดูหนังก็หนุกดี...เพราะฟรีหมด ฮ่าๆ ขอบคุณที่มีพี่ชายที่แสนดี...คอยเป็นห่วง...คอยถามไถ่ ขอบคุณที่มีน้องรักช่วยให้คลายเหงา...หายเศร้าซะที ขอบคุณเหล่าเพื่อนพ้อง...ที่รับฟังและให้คำปรึกษา...และหาไรกินกันบ่อยๆ ขอบคุณคุณพ่อคุณแม่ที่ห่วงใยเสมอมา...วุดต้องทำได้เนอะ ดีใจที่มีคนรักเรามากขนาดนี้...และจะดีใจยิ่งๆขึ้นไปเมื่อวุดเองจะเริ่มเป็นผู้ใหญ่กะเค้า และจะเป็นผู้ใหญ่ที่เข้าใจเด็กๆด้วย...เพราะรักเด็ก...แม้จะรักผู้ใหญ่มากกว่าอยู่ดี...ฮ่าๆ April 24 แค่อยากให้เธอรู้ เมื่อวานตะลอนๆไปดูผลสอบสภาถึงจุฬา...ปรากฎว่าคุณวู้ดสอบผ่านแล้ว...เย้ๆ ได้ MCQ 80% และ OSPE 91% แหม...อะไรจะเก่งขนาดนี้เนอะ...ชมตัวเองก็เป็น ฮ่าๆ ไม่มีอะไรหรอก...ก็แค่วันดีๆที่เรามีความสุข...และอยากให้คนๆนั้นได้รับรู้ความสุขนั้นกับเรา ยอมรับจริงๆ...ว่ารักยาก ลืมยาก...แค่สงสัยว่าทำไมน่ะเวลาที่เราอยากจะมีความสุขไปพร้อมกับคนที่เรารัก ทำไมมันถึงได้สั้นและมีโอกาสน้อยลงๆ...ทำไมไม่เป็นเขาที่คอยแสดงความยินดีกับเรา แล้วทำไมเราถึงไม่ได้บอกสิ่งที่น่ายินดีแบบนี้กับเขา...แล้วทำไมเราถึงไม่มีคำตอบให้กับตัวเอง ป่านนี้เขาจะทำอะไรอยู่...จะยังติดถึงเรามั๊ย...จะยังห่วงใยเรามั๊ย จะนอนดึกอยู่รึป่าว...จะมีเพื่อนกินข้าวเย็นด้วยกันมั๊ย...จะเล่นเกมกับใคร ทะเลาะกันแล้วจะมีคนง้อมั๊ยน่ะ...ยิ่งนึกถึงยิ่งทำให้ใจมันล้า...ล้าและเศร้ากับสิ่งที่มันได้เกิดขึ้นก่อนหน้านั้น ยังคิดถึงตลอด...เพราะถ้าได้รักใคร "จริงๆ" แล้ว...บทจะลืมมันก็ยากจริงๆน่ะ April 20 Internal audit เรียนมาตั้งนาน...จะมาเข้าใจก็ตอนทำงานจริงๆนี่แหล่ะ...ขอบคุณพี่ยุ้ยพี่โจที่ทำให้วุดเห็นภาพมากขึ้น จะว่าไปมันก็สนุกดีเนอะ...เหมือนเราไปช่วยแนะนำเขามากกว่าการไปจับผิด...แต่ทำไมดูเหมือน auditee เกร็งๆเนอะ ฮ่าๆ พักนี้แอบเหนื่อยจัง...คล้ายๆนอนหลับไม่สนิท...ตื่นขึ้นมาก็อยากนอนต่อ...แอร์ก็เปิดแช่ไว้ยาวเลยเหอะ เอิ้กๆ ตอนนี้ที่พักลงตัวมากๆ...สบายดี...ครบครัน...แฮ่ๆ เมื่อไหร่ใบประกอบจะออกสักทีเนอะ...รอนานแล้วน่ะเนี่ย...มีธุระต้องใช้ใบซ่ะด้วยสิ... ช่ายๆ...เมื่อวานนัดเจอเพื่อน...ถ่ายรูปมาด้วยๆ...ไปดูกานเรย...หุห ุ   |
|||||||
|
|||||||
|
|
